ผีหลอก
posted on 22 Jan 2008 08:34 by zero2b1
"คุณเคยโดนผีหลอกบ้างมั๊ย" อันนี้เป็นคำถามที่เอาไว้ถามคนอ่าน
แต่ผมก็เป็นคนนึงหล่ะที่เคยโดนผีหลอก
.....มา...ผมจะเล่าให้คุณฟัง
มีนา 2533ผมเข้ามาเรียนต่อ ป.6ที่กรุงเทพ
แต่ผมก็เป็นคนนึงหล่ะที่เคยโดนผีหลอก
.....มา...ผมจะเล่าให้คุณฟัง
มีนา 2533ผมเข้ามาเรียนต่อ ป.6ที่กรุงเทพ
โดยฝากตัวเป็นเด็กวัดที่วัดภคินีนาถ วรวิหาร อยู่แถวๆ
เชิงสะพานกรุงธน ซอยเดียวกับโรงแรมริเวอร์ไซด์
มาเป็นลูกศิษย์ของหลวงตาที่เคยนับถือ แต่วัดนี้น่ะ
มาเป็นลูกศิษย์ของหลวงตาที่เคยนับถือ แต่วัดนี้น่ะ
..เป็นวัดที่รับฌาปนกิจศพ(เผาศพ)
และในสมัยนั้นมีศาลาสวดอยู่ 4 ศาลา และกุฏิของหลวงตา
และในสมัยนั้นมีศาลาสวดอยู่ 4 ศาลา และกุฏิของหลวงตา
เป็นสำนักงานณาปนกิจ
มีศาลาอยู่ในรั้ว 2 ศาลา ดังนั้นเด็กวัดที่มาอยู่วัดนี้
มีศาลาอยู่ในรั้ว 2 ศาลา ดังนั้นเด็กวัดที่มาอยู่วัดนี้
จะมีงานพิเศษทำเป็นอาชีพคือ สัปเหร่อ
ไปโดยปริยาย
ตอนเริ่มงานใหม่ๆผมยังตัวเล็กอยู่เขาก็เลยให้ทำงาน
ไปโดยปริยาย
ตอนเริ่มงานใหม่ๆผมยังตัวเล็กอยู่เขาก็เลยให้ทำงาน
ประเภทเบาๆก่อน
ยังยกโลงไม่ไหวก็จัดศาลา เตรียมอุปกรณ์ต่างๆจับแขนศพ
จัดท่าทางสำหรับรดน้ำศพ ช่วยมัดตราสัง มาเรื่อยๆจากเด็กตอนอยู่
บ้านนอกกลัวผีขนาดที่ว่าไกล้าขึ้นบ้านชั้นบน
ตอนกลางวัน พอเจอแบบนี้เข้าบ่อยๆก็ เลยชินไปเลย
แต่...คืนหนึ่ง(ประมาณ ม.1) หลังจากเสร็จจากงานศพ
แต่...คืนหนึ่ง(ประมาณ ม.1) หลังจากเสร็จจากงานศพ
ที่ศาลาติดกับกุฏิ หลับแล้วว..
ขณะที่กำลังหลับสบายยย...เหมือนๆว่าจะครึ่งหลับครึ่งตื่น
ขณะที่กำลังหลับสบายยย...เหมือนๆว่าจะครึ่งหลับครึ่งตื่น
กำลังนอนตะแคงขวา
ก็ต้องสะดุ้งตื่นเนื่องจากมีความรู้สึกว่า มี"ตีน"คนเปล่าๆใหญ่ๆมาเหยีบที่ขาซ้าย
ไม่แรงหรอก
แต่แม่...ง..เย็นอิ๋บอ๋าย
ไอ้เราเลยสะดุ้งดีดตัวขึ้นมา..ความรู้สึกมันยังเย็นอยู่เลย
เลยมองผ่าความมืดไปดูพัดลม
ที่ตั้งอยู่ปลายเตียง..เออ มันก็ไม่ได้ล้มมาโดนตีนกุนี่หว่า ..
ก็เลยหันไปมองเพื่อนที่อยู่มุ้งติดกัน
เอ...ถ้ามันมาเหยีบจิงเราก็ต้องเห็นตอนสะดุ้งตื่นเดะ เ
เอ...ถ้ามันมาเหยีบจิงเราก็ต้องเห็นตอนสะดุ้งตื่นเดะ เ
ลยออกไปเขย่ามันดู....หลับสนิท
ในใจก็คิดว่าหลวงตาน่าจะมาแกล้งมั้งเพราะ
ในใจก็คิดว่าหลวงตาน่าจะมาแกล้งมั้งเพราะ
ท่านชอบตื่นจากจำวัดประมาณตี 5
แต่นี่มันตี 2 เลยไปดูท่านจากทางหน้าต่างห้อง...ท่านหลับสนิทเช่นกัน..
เท่านั้นแหละขี้ขึ้นหมองเลย.หันไปทางศา,และยกมือขึ้นไหว้สักหนึ่งที่
เท่านั้นแหละขี้ขึ้นหมองเลย.หันไปทางศา,และยกมือขึ้นไหว้สักหนึ่งที่
เเละรีบวิ่งขึ้นเตียง
และมุดมุ้งอย่างไว ไม่อยากที่จะก้มมองลงดูใต้เตียงเลย
ไหว้เตียงที่เรานอนอีกทีนึง
และห่มผ้าห่มแต่ไม่ลืมที่จะห่มคลุมเท้าเพราะ
กลัวไอ้ความรู้สึกเย็นๆที่มันแผ่เข้ามาอีก...
คือคิดว่าถ้ามีผ้าห่มกั้นมันก็คงไม่รู้สึกเย็นยะเยือกอย่างนั้น
(ซึ่งต่อมากลายเป็นนิสัย ว่าถ้าไม่มีผ้าห่มคลุมเท้านี่
จะนอนไม่ค่อยหลับ)
แต่หลังจากนั้นมาผมก็ไม่เคยเจอเหตุการณ์อย่างนั้นอีกเลย
แต่หลังจากนั้นมาผมก็ไม่เคยเจอเหตุการณ์อย่างนั้นอีกเลย
(คงเพราะว่าห่มผ้าที่เท้ามั้ง)
และก็ไม่เคยเจอเหตุการณ์แปลกๆภายในวัดเลย
รึว่ามีแต่เราไม่รู้สึกว่าแปลกก็ได้
edit @ 22 Jan 2008 09:10:48 by ^o^..oh""ha""yo